تبلیغات
فتو بلاگ مراغه
قالب وبلاگ قالب وبلاگ

فتو بلاگ مراغه
 

به وبلاگ من خوش آمدید
 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 12 مرداد 1391 توسط hossein mousavi



رصدخانه مراغه یکی از یادگارهای علمی و فلكی خواجه نصیرالدین طوسی؛ فیلسوف، ریاضیدان و منجم بزرگ دوره ایلخانی و صاحب رساله مشهور اخلاق ناصری و زیج معروف ایلخانی است كه به دست او، با همراهی عده ای از فضلا و دانشمندان بنا شده. این رصدخانه زمانی از مشهورترین رصدخانه های اسلامی بوده که آوازه آن تمام جهان آن روز را فرا گرفته و تاكنون با این همه تطورات و تغییراتی كه در جهان پدید آمده  هنوز هم نام آن رصدخانه و بانی آن بر سر زبانهاست.

در سال 657 هجری به دستور خواجه بزرگ طوسی؛ "فخرالدین ابوالسعادات احمد بن عثمان مراغی" معمار معروف آن عصر، ساختمان وسیع و با شكوه رصدخانه را با نقشه استاد شروع نمود. محلی كه برای رصدخانه انتخاب شده بود تپه ای است كه در شمال غربی شهر مراغه واقع شده و اینك بنام رصدخانه مراغه معروف است.

برای كمك به رصدخانه علاوه بر كمك های مالی دولت، اوقاف سراسر كشور نیز در اختیار خواجه گذارده شده بود كه از عشر(یک دهم) آن جهت امر رصدخانه و خرید وسائل و اسباب و آلات و كتب استفاده می نمود. در نزدیكی رصدخانه، كتابخانه بزرگ و بسیار عالی ساخته شده بود كه در حدود چهارصد هزار جلد كتاب نفیس از بغداد، شام، بیروت و الجزیره تهیه و جهت استفاده دانشمندان و فضلا در آن قرار داده شده بود.

در جوار رصدخانه، سرایی عالی برای استفاده خواجه و منجمین ساخته شده و مدرسه علمیه ای جهت استفاده طلاب دانشجو نیز احداث گردیده بود. این كارها مدت 13 سال به طول انجامید، تا اینكه هلاكو در سال 663 ه. ق. درگذشت. لیكن خواجه تا آخرین دقایق عمر خود مواظبت و اهتمام بسیار نمود كه آن رصدخانه و كتابخانه از بین نرود و خللی در كار آنجا رخ ندهد و تقویم و زیج ایلخانی حاصل این تلاش بی وقفه بوده است.

هم اكنون از بزرگ ترین مركز علمى منطقه، تنها قسمت هاى كوچكى بر بلنداى تپه مشرف به شهر مراغه باقیمانده است.خوشبختانه در طول دهه پنجاه با كاوش هایى كه به سرپرستى دكتر پرویز ورجاوند انجام شد باقیمانده هاى این بنا مرمت شده است. در حال حاضر، گنبدی بزرگ به جهت حفظ بناهای باقیمانده بر روی آن قرار داده شده که ظاهرا به صورت نمایشگاه نیز از آن استفاده می شود.

در سال 672 هجری قمری، خواجه نصیر که آثار مکتوبش از 50 کتاب و رساله افزون است با جمعی از شاگردان خود به بغداد رفت تا بقایای كتاب های تاراج رفته را جمع آوری و به مراغه ارسال دارد. اما اجل مهلتش نداد و در تاریخ 18 ذی الحجه سال 672 هجری قمری در بغداد دار فانی را وداع گفت. جسدش را به كاظمین انتقال داده و در جوار امامین همامین دفن نمودند.

 

منبع:

تبیان آذربایجان شرقی






نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 2 شهریور 1390 توسط hossein mousavi

آرامگاه

رکن الدین ابولحسن مراغی مشهور به اوحدی مراغه‌ای عارف و شاعر پارسی‌گوی نامدار صاحب مثنوی معروف جام جم است که آرامگاهش در میان باغ سرسبزی واقع شده‌است. سنگ قبر اوحدی از سنگ کبود درست شده‌است. بر دیوار شمالی و جنوبی آن نام اوحدی و تاریخ فوت حک شده‌است. در سال ۱۳۵۲ از سوی انجمن آثار ملی ایران بنای جدیدی بر روی قبر مذبور احداث شده و سنگ مقبره قبلی را به موزه آرامگاه انتقال دادند.

موزهٔ اوحدی

در کنار مقبره اوحدی، موزه اوحدی واقع گردیده‌است. این موزه به علت اینکه شهر مراغه در دوره ایلخانیان مغول مقر حکومتی و پایتخت آنان بوده‌است، عنوان موزه تخصصی ایلخانی را به خود اختصاص داده‌است. اشیاء موجود در این موزه شامل ظروف سفالی، سکه، کتابت، ظروف مفروغی، شیشه که کتیبه‌های باقی مانده از رصد خانه و سنگ قبور مربوط به دوران اسلامی است

چند بیت از اشعار این شاعر گرانقدر

شـبی پـروانه‌ای بــا شمع شد جفت        چو آتش در فتادش خویش را گفت

که: پیش از تجربت چون دوست گیری        بـنه گردن، که پیش دوست میری

سـخــن در دوسـتــداری آزمـودســت        کـزیـشـان نـیـز مـا را رنج بودست

دل مـــن زان کـســی یــاری پــذیــرد         که چـون در پای افتم دست گیرد

دریــن مــنــزل نـبـیـنـی دوسـتـداری         کـه گـر کـاری فـتـد آیـد بــه کاری

چـنـیـن‌هـا دوسـتـی را خــود نـشاید         کـه انـدر دوستی یـك هـفته پاید





نوشته شده در تاریخ شنبه 1 مرداد 1390 توسط hossein mousavi

برخی از مورخان این دو بنا را مربوط به دوره سلجوقی دانسته و تاریخ بنای آن را به سال 593 نسبت می دهند. علی رغم شهرتی که این بنا به عنوان آرامگاه مادر هلاکو خان یافته است ، هیچ ارتباطی به مغول ندارد و چنانچه از کتیبه ها و سنگ قبر بر می آید مدفن یک مسلمان است نه یک مسیحی و از نظر تاریخی نیز به قبل از حمله مغول تعلق دارد بنابراین انتساب این بنا به وی بعید می نماید. چنین بخ نظر می رسد که این گنبد را در اواخر قرن ششم هجری ساخته باشند.تاریخ احداث این بناها می بایستی در حد فاصل زمانی میان برپایی مقبره معروف به مؤمنه خاتون در نخجوان و تاریخ استیلای هلاکوخان بر مراغه یعنی بین سالهای 582 و 656 هجری (7-1186 تا 9-1258 م)بوده باشد. قسمتی از کتیبه بالای در عمارت و اثر باقیمانده از آن تاریخ 593 هجری (1196-1197 میلادی) را به دست می دهد.بنابراین گنبد کبود حدود ده سال پس از نمونه اولیه خود یعنی مقبره مؤمنه خاتون ساخته شده است و نظیر آن ، برجی است چند وجهی و کشیده قامت که هر ضلع آن با طاق نمایی مسطح و بلند آذین شده است. در قسمت فوقانی هر طاق نما سه ردیف مقرنس دیده می شود. کاشی های فیروزه ای ، تقریباً به همان ترتیبی که بر تمام سطوح نمای خارجی دیوارها به کار رفته این قسمت را نیز آذین کرده است. گنبد کبود از نظر ترکیب کلی مشابه سایر مزارهای موجود در مراغه است ، به این معنی که مرکب از شبستانی است مرتفع بر زیر بنایی که از سنگ ساخته شده و سردابی در میان دارد. کتیبه ای که داخل شبستان بالایی ، گلوگاه گنبد را دور می زند به خط ریحان بر نوار پهنی از گچ سفید گچبری شده است . در سرداب عمارت سنگ یکپارچه ای وجود دارد که دردیوار ساختمان کار گذاشته شده و متعلق به ساختمان اولیه است . بر این سنگ یکپارچه سنگ قبری تکیه داشته که در حال حاضر وجود ندارد. بر سنگ موجود آرابسکهایی با غنای بسیار و یک کتیبه حک شده است. این گنبد برجی است ده ضلعی که زوایای ده گانه آن ستونی مدور با تزئینات تخمیری تعبیه شده که تا زیر طاق های موجود ادامه می یابد. زیر قوس طاق نماها با سه ردیف مقرنس ساده و تزئینات پر کار معقلی زیبا یافته است. پلان داخلی بنا به صورت ده ضلعی است که هر ضلع آن 6.2 متر ومشتمل بر طاق نمای بلند می باشد. در زیر گنبد یک حاشیه از کتیبه گچبری به چشم می خورد که اطراف مقبره را دور می زند. این کتیبه به خط نسخ می باشد و قسمتی از آیه اول سوره 67 قرآن مجید را بر آن نوشته اند. تمام فضای داخلی مقبره با گچبری ونقاشی و کتیبه ها مزین بوده که قسمت اعظم آن از بین رفته ، فقط آثار کمی از تزئینات بر جای مانده است. در زیر طاق اصلی ، سردابه برج قرار دارد که در دیوار جنوبی آن کتیبه ای وجود دارد که آیه 26 و 27 سوره 55 را برآن گچبری کرده اند.

برای دیدن تصاویر بیشتر بر روی ادامه مطلب كلیك كنید



ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ جمعه 27 خرداد 1390 توسط hossein mousavi

گنبد سرخ مراغه نام یک بنا به ساخت سال ۵۴۲ هجری قمری در دوره سلجوقی است. سبک معماری این بنا به شیوه رازی است.[۱]

گنبد سرخ یکی از قدیمی‌ترین بنای دورهٔ اسلامی در استان آذربایجان شرقی می‌باشد که در قسمت جنوب غربی شهر مراغه قرار گرفته‌است. نام بانی بنا و تاریخ احداث آن‌را می‌توان از کتیبهٔ جبههٔ شمالی و نام سازندهٔ آن را از کتیبهٔ غربی ملاحظه نمود.

آنچه از این کتیبه‌ها برداشت می‌گردد این است که بنای گنبد سرخ در سال ۵۴۲ هجری به‌دستور «عبدالعزیز بن محمود بن سعد یدیم» رییس آذربایجان در دورهٔ سلجوقیان و به وسیلهٔ «بنی‌بکر محمد بن بندان بن محسن معمار» ساخته شده‌است.

با شروع ساخت این بنا دورهٔ رازی در معماری ایران به پایان رسیده و این بنا نقطهٔ عطف و شروع معماری آذری می‌باشد که تلفیق آجر و کاشی و استفاده از کاشی در تزیین بناهای تاریخی در ایران از مشخصه‌های این دوره‌است.

به‌طور کلی گنبد سرخ بنایی مربع‌شکل است متشکل از سردابه و اتاق اصلی که برروی سکوی سنگی قرار دارد و به وسیلهٔ هفت ردیف پله می‌توان به آن دسترسی یافت. پنج پله در جلوی سکو واقع شده و پلهٔ ششم و هفتم جزء آستانهٔ درگاه محسوب می‌شوند.

این گنبد دارای ۴ ضلع بوده، کتیبهٔ ضلع شمالی نشانگر اسم و القاب بانی گنبد و تاریخ احداث بنا می‌باشد و کتیبهٔ ضلع شرقی و جنوبی آن آیات قرانی و ضلع غربی آن حاکی از نام سازندهٔ بنا می‌باشد.

کارشناسان میراث فرهنگی معتقدند این بنا قبل از رصدخانه مراغه برای تعیین ماه‌های سال و ساعات روز کاربرد داشته و سوراخ‌های ایجاد شده بر ضلع‌های این بنا نشانگر این امر است.

گنبد سرخ در تاریخ ۱۵ دی ماه ۱۳۱۰ خورشیدی در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است و دارای شماره ثبت در آثار ملی ۱۳۴ است

برای دیدن عكسهای بیشتر بر روی ادامه مطلب كلیك كنید



ادامه مطلب

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 29 اردیبهشت 1390 توسط hossein mousavi

گنبد غفاریه یکی دیگر از مزارهای پنجگانه شهر مراغه است .این بنا در قسمت شمال باختری مراغه، کنار رودخانه صافی چای واقع شده و تاریخ احداث آن در فاصله بین سال های ۷۲۵ و ۷۲۸ قمری است. گنبد غفاریه بنایی مربع و آجری است که بر بالای سکویی سنگی و سردابه دخمه ای عمیقی استوار است. در چهار زاویه آن ستون هایی با نقوش لوزی ساخته اند. جلو خان بزرگ آن، رو به شمال دارد و پهنای طاق زیرین به سمت خاور است. هر یک از اضلاع طرفین و عقب دارای دو طاقنما و یک حاشیه مکتوب می باشد. در این گنبد تمامی خطوط، ریحان است. کاشی های این بنا مخلوطی از رنگ آبی دریایی و آسمانی است. رنگ حروف کتیبه ها سیاه بوده و بر متن سفید دیوار با شاخ و برگ فیروزه قرار دارند. بالای طاق نمای مرکزی ایوان بزرگ، کتیبه ای سه خطی دیده می شود. بالای درگاه بنا نیز یک کتیبه دو سطری موجود است که به علت ساییدگی و شکستگی مفهوم نیست، ولی به نظرمی رسد که القاب و نام صاحب بقعه است. در جلو خان بزرگ یک طاق نمای مرکزی بر سر در ساخته اند که دربالای آن دو سطر کتیبه دیده می شود. این گنبد بنایی است مربع از آجر سرخ که بر زیربنایی از سنگ نهاده شده است. در میان این زیربنای سنگی سردابی تعبیه کرده اند. احتمال بسیار وجود دارد که این بنا هم از داخل و هم از خارج گنبدی بوده باشد و طبیعتاُ جزئیات متعددی در آن تغییر و تحول یافته است. این گنبد در زمان حکومت ایلخانیان و توسط سلطان ابوسعید بهادرخان ساخته شده است. وجه تسمیه بنا براساس آنچه که از متون تاریخی برمی آید، چنین است که عارفی به نام نظام الدین احمد بن حسین الغفاری در زمان فرمانروایی سلطان یعقوب بن حسن بیگ آق قویونلو، هنگام مراجعت از حج و عمارتی در نزدیکی این بنا احداث و املاک و باغی جهت مصارف آن وقف نمود. به همین جهت این عمارت و بناهای وابسته و همچنین برج مزبور به نام وی به غفاریه اشتهار یافت. گنبد غفاریه با الهام از گنبد سرخ مراغه ساخته شده و به شکل مربع آجری است که روی سکو و بر فراز دخمه ای استوارشده است و چهار گوشه آن بوسیله ستون هایی که دارای تزیینات آجری است، زینت یافته است. درگاه ورودی بنا به سمت شمال واقع شده و دارای یک طاق نمای بزرگ و دو طاق نمای باریک و بلند جنبین می باشد. طاق نمای مرکزی را تزیینات زیبای معقلی مرکب از آجر و کاشی های الوان سیاه و سفید و فیروزه ای و دو کتیبه به خط ریحان آرایش می دهد





نوشته شده در تاریخ یکشنبه 18 اردیبهشت 1390 توسط hossein mousavi

 

مراغه بهار 1390





نوشته شده در تاریخ دوشنبه 29 فروردین 1390 توسط hossein mousavi

تسمه جابجایی اجسام سنگین


تسمه حمل اجسام سنگین

کاهش 50 درصدی وزن اجسام و کاهش فشار به ستون فقرات

قابل استفاده حتی توسط خانمها

وِِیژه حمل کلیه اجسام سنگین،سبک،بزرگ و کوچک

با استفاده از این محصول دیگر نیاز به چندین نفر جهت جابجایی یک وسیله سنگین و یا بزرگ نمی باشد و شما براحتی می توانید بدون صرف هیچ گونه هزینه اضافی وسایل مورد نظر خود را در مکان دلخواه قرار دهید.
این وسیله جدید باعث می شود وزن اجسام سنگین برای شما سبکتر و قابل تحملتر باشد و نسبت به سایر روشهای جابجایی فشار کمتری بر روی کمر و ستون فقرات افراد وارد شود.همچنین تسلط و راحتی جابجایی اجسام از دیگر مزایای این محصول بسیار کارامد می باشد.






نوشته شده در تاریخ دوشنبه 29 فروردین 1390 توسط hossein mousavi

موبر SunDepil

جدیدترین  محصول روز اروپا برای از بین بردن موهای زائد بدن

قابل استفاده در کلیه نقاط بدن

فاقد عوارض و بدون نیاز به مواد شیمیایی و تیغ

ویژه آقایان و خانمها

سان دپیل با  داشتن دانه های ریز کریستال مختص موهای زائد بدن می باشد.این محصول می تواند در کلیه نقاط بدن مانند صورت، دست و پا،زیر بغلها ، بالا تنه و غیره استفاده شود.
سان دپیل SunDepil بزرگ برای پاها ، دستها و زیر بغل می باشد.
سان دپیل SunDepil کوچک برای از بین بردن موهای لب و چانه می باشد.

ویژگیهای این محصول :
با استفاده از سان دپیل می توانید موهای زائد بدن را از بین برده بدون آن که حالت زشت استفاده از تیغ را داشته باشد .
با استفاده از سان دپیل می توانید برای مدتی طولانی پوستی نرم داشته باشید.
بهترین روش با بازدهی ۱۰۰%  با استفاده از سان دپیل SunDepil
با استفاده از سان دپیل از پوستتان مراقبت کنید.
حتی اقایان نیز میتوانند از ان استفاده نمایند.
استفاده از سان دپیل  یک روش کاملا بی خطر می باشد.






.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
قالب وبلاگقالب وبلاگ